Recht en rechtvaardigheid hebben me altijd gefascineerd. Ik begon aan een carrière als advocaat vanuit de overtuiging dat ik op die manier mensen kon helpen om hun problemen op te lossen.

Familierecht sprak me initieel minder aan wegens té emotioneel geladen.

Dat veranderde toen ik 10 jaar geleden zelf mama werd. Toen werd me duidelijk hoe ingrijpend de komst van een kind in je dagelijks leven is en hoe cruciaal emoties voor de ontwikkeling van een kind zijn.

Ik begon te begrijpen dat mensen die uit elkaar gaan er alles aan willen doen om hun kinderen te beschermen. En ik begreep al snel dat dat ‘beschermen’ er voor iedereen anders kan uitzien, dat in bepaalde scheidingssituaties er geen oog meer kan zijn voor de partner of het kind. Dat kinderen vaak gebruikt worden tegen de andere.

De grote invloed die emoties van ouders hebben op de verdere ontwikkeling van hun kind greep mij in het bijzonder aan. Dat besef was voor mij de aanleiding om een switch te maken, na meer dan 10 jaar balie zonder dossiers in familierecht, naar een gerichte focus en een specialisatie in familierecht.

Als advocaat probeer ik de emoties van mijn cliënten te onderkennen en hen te laten inzien dat hun standpunten veelal gekleurd zijn door de vaak hoogoplopende emoties. Ik streef ernaar om, met respect voor alle partijen, de situatie te ontmijnen.

Door een bijkomende opleiding bemiddeling heb ik de nodige tools en inzichten gekregen om ook als erkend bemiddelaar het conflict beter te hanteren en zo bij te dragen tot een betere leefsituatie van de betrokkenen.

Bij een bemiddeling is mijn voornaamste motivatie om een win-win situatie te creëren voor alle betrokken partijen, zodat hoofdstukken netjes afgesloten worden en de blik terug op de toekomst gericht kan worden. Zodat iedereen vooruit kan, met of zonder elkaar, maar zonder spanningen en met perspectieven. Dit steeds met het belang van betrokken kinderen voorop.

Want ook door het herstel van communicatie in een beladen situatie kunnen alle betrokken partijen weer verder, op een constructieve manier de toekomst tegemoet.

Een passage uit de column van relatietherapeute Gaelle Cole in de krant De Morgen vertaalt perfect waarom ik bemiddeling zo belangrijk vind:

We praten over wat er op het spel staat. Loyaliteit is geen keuze, kinderen zijn onlosmakelijk verbonden met beide ouders. Wanneer een moeder een vader wegzet, breekt er iets in de kinderen zelf. Het deel van hen dat uit de lijn van de vader komt, staat onder druk. Mogen ze van hem, dus van dat deel in zichzelf, wel houden? Verwacht het stuk moeder in hen dat ze hem verstoten?

Als kind van gescheiden ouders begrijp ik perfect wat het met je doet als ouders in conflict blijven leven. Net daarom vind ik het zo belangrijk om ouders te begeleiden in het hanteren van het conflict. Enkel op deze manier kunnen de betrokken kinderen toch zorgeloos opgroeien na een scheiding.